Czas wspomnieć o „trójce”, prowadzącej z Warszawy przez Sochaczew, Łowicz, Kutno, Konin, Poznań, Zbąszyń i Świebodzin do zachodniej granicy w rejonie Słubic. To również jedna z najstarszych linii kolejowych na ziemiach polskich.
Kolzam SPA-66 (SN81)
Spadająca liczba pasażerów oraz starzejące się spalinowe wagony motorowe skłoniły pod koniec lat 80-tych XX wieku do szukania alternatywy dla ciężkich spalinowozów ciągnących jeden lub dwa wagony. Produkcji protoplasty współczesnych szynobusów podjął się zakład Kolzam z Raciborza. Projekt nowego pojazdu oparł na istniejącym sprzęcie – drezynie inspekcyjnej WOA-29.
HCP 5M (SN80)
SN80 był ciekawym pomysłem. Niestety, zabiła go konieczność sprowadzania komponentów z krajów zachodnich. Tak się stało z wieloma kolejowymi projektami.
Pesa 15WE „Acatus” (ED59)
Jednostka była użytkowana – nie bez przygód – w województwie łódzkim, ale obecnie skończyło się jej dopuszczenie do ruchu, producent ją odkupił i stoi teraz gdzieś w Pesie. A chodzi o jednostkę Pesa Acatus, czyli ED59.
Ganz-MAVAG SN61
Pozytywne doświadczenia z wagonami silnikowymi SN52 i SN60 skłoniły władze PRL do zamówienia w węgierskim zakładzie Ganz-MAVAG kolejnego wagonu silnikowego. Po przekazaniu uwag co do używanego sprzętu fabryka zaprezentowała rozwinięcie dotychczasowej konstrukcji, które na PKP przyjęło oznaczenie SN61.
Linia kolejowa nr 2
To jedna z najstarszych linii kolejowych na terenie zaboru rosyjskiego i w ogóle na ziemiach polskich. Została zbudowana w latach 1866-1867 pod nazwą Kolej Warszawsko – Terespolska. Ze względu na to, że była zbudowana na prawym brzegu Wisły, miała rozstaw szyn 1524 mm i w takiej formie przetrwała do I Wojny Światowej.