Historia Transportu Publicznego
Historia Transportu Publicznego
Historia Transportu Publicznego
Historia Transportu Publicznego
Historia Transportu Publicznego
Historia Transportu Publicznego
To jedna z najstarszych linii kolejowych na terenie zaboru rosyjskiego i w ogóle na ziemiach polskich. Została zbudowana w latach 1866-1867 pod nazwą Kolej Warszawsko – Terespolska. Ze względu na to, że była zbudowana na prawym brzegu Wisły, miała rozstaw szyn 1524 mm i w takiej formie przetrwała do I Wojny Światowej.
Przenieśmy się teraz do czasów powojennych. Wagony silnikowe na ziemiach odzyskanych są tak zdewastowane, że do użycia nadaje się zaledwie 8 z 45. Przedwojenny sprzęt nie nadaje się do niczego.
W roku 1950 do Węgier zostało złożone zamówienie na 50 sztuk wagonów silnikowych MsCmix (od 1960 roku SN52) i 50 sztuk doczep pasywnych bez kabiny sterowniczej Bxi-52.
Przenieśmy się do roku 1933. Wtedy właśnie Polskie Koleje Państwowe wypożyczyły, a po udanych testach odkupiły od firmy Austro-Daimler-Puch wagon silnikowy o opływowym kształcie, oznaczony jako Sax 90080.
Lokomotywy ST43 okazały się bardzo udaną konstrukcją, która sprawdziła się w górskim terenie lepiej niż radziecka ST44. Niestety, braki w częściach i niemożność ich ściągnięcia spowodowały, że spotkanie tego spalinowozu w ruchu na krajowych torach dzisiaj graniczy z cudem.
Dziś chciałbym co nieco opowiedzieć o manewrówce sprowadzonej ze Związku Radzieckiego. Do PKP trafiło niewiele, za to do Kolei Przemysłowych całkiem dużo. Mowa o pojeździe produkowanym w dwóch fabrykach: BMZ w Briańsku i ŁTZ w Ługańsku, ale pod jedną nazwą – TEM2, co na PKP oznaczyli SM48.
Trudno ocenić, jaką konstrukcją była SM31. Na górkach rozrządowych nie sprawdziła się zupełnie i pod tym względem okazała się niewypałem. Szybko jednak znaleziono jej inne zastosowanie. Doładowany silnik sprawdził się w prowadzeniu pociągów towarowych, dlatego też pomimo oznaczenia znacznie częściej niż na manewrach można było tę lokomotywę spotkać prowadzącą właśnie takie pociągi.