ET41 – podwójny „anglik”*

Opóźnienia w dostawie pierwszych dwuczłonowych lokomotyw ze Związku Radzieckiego skłoniło krajowe władze do skonstruowania własnego elektrowozu dwuczłonowego. Za bazę lokomotywy oznaczonej później fabrycznie 203E posłużył elektrowóz 4E, zbudowany w oparciu o brytyjską AEI-E.

Zakłady Hipolita Cegielskiego w Poznaniu, którym powierzono skonstruowanie nowego pojazdu, zaprojektowały kompletnie nowe nadwozie. W miejscu gdzie powinny być drugie kabiny, zabudowano przejście międzyczłonowe. Człony połączone są sprzęgiem śrubowym, przewodami powietrznymi i przewodami sterowania wielokrotnego, tak jak w czechosłowackiej Škodzie 77E (ET40). W 1977 roku pierwsza lokomotywa 203E była gotowa.

Pojazd produkowano w latach 1977-1983. Elektrowóz może ciągnąć – podobnie jak jego pierwowzór 4E i wywodzący się od niego 303E – pociągi pasażerskie o masie do 700 ton z prędkością 125 km/h. Pociągi towarowe o masie do 4000 t może ciągnąć z prędkością 70 km/h. W teorii 203E może prowadzić pociągi towarowe o masie nawet do 5000 t.

Zakłady Cegielskiego e Poznaniu wyprodukowały 200 sztuk tych elektrowozów. Po dziś dzień istnieje ok. 160 sztuk tych pojazdów. Po 2016 roku przy naprawie głównej od razu modernizuje się te pojazdy – zmieniana jest cała elektryka łącznie z instalacją, wygłuszana jest także kabina maszynisty celem poprawy komfortu pracy.

ET41 to dobrej jakości krajowy elektrowóz. Wraz z ET40 i ET42 przeciągały bardzo ciężkie pociągi z węglem z Górnego Śląska do nadbałtyckich portów. Awaryjnie pracowały też z ciężkimi pociągami pasażerskimi, w których defektowały EP09, a EU07 i EP08 nie dawały sobie z nimi rady ze względu na mniejszą moc. Dziś to jedyne sprawne dwuczłonowe lokomotywy w tej ilości na sieci kolejowej w Polsce.

Na koniec dane techniczne „Jamnika”, jak nazywana jest ET41:

*materiał archiwalny opublikowany na fanpage’u na Facebooku w dniu 23 sierpnia 2023 roku