Dzisiaj chciałbym się cofnąć w czasie do międzywojnia, a nawet wcześniej. Wtedy to w Prusach opracowano jeden z najbardziej udanych parowozów do pracy z pociągami pasażerskimi. Chodzi o P8, oznaczony później na PKP jako Ok1.
Seria była ogromna, bo ogólnie parowozów P8 powstało prawie 4000. Na sieć PKP po I Wojnie Światowej w ramach reparacji trafiły 192 sztuki, a następnych 65 PKP zamówiło w Niemczech w latach 1922-1923.
Parowozy te charakteryzowały się bardzo dobrymi właściwościami trakcyjnymi. Dobra opinia wśród załóg pracujących na tych parowozach wzięła się także z łatwości obsługi, niskiej awaryjności i spokojnego biegu. Parowóz mógł pracować ze składami pasażerskimi o masie 295 ton z prędkością 100 km/h. Cięższe składy – do 645 ton – prowadził z prędkością 80 km/h.
Podczas II Wojny Światowej wszystkie ówczesne parowozy P8 zostały przejęte przez okupanta niemieckiego lub radzieckiego, zależnie gdzie się znajdowały w momencie agresji Rzeszy Niemieckiej i Związku Sowieckiego. Po wojnie do Polski trafiło aż 429 egzemplarzy, a więc niemal dwukrotnie więcej niż było przed wojną. Nie dochodzono, który parowóz służył przed wojną na PKP i nie odtwarzano jego starego numeru – zostały ponumerowane „jak leci” od 1 do 429.
Ok1 w czynnej służbie pozostawały do końca lat 70-tych XX wieku. Jeszcze do 2009 roku czynny był egzemplarz 359 z lokomotywowni Wolsztyn. Wtedy skończyła się ważność rewizji kotła.
Oprócz Ok1-359 zachowało się jeszcze 5 parowozów tej serii. Do Wolsztyna w 2014 roku trafił Ok1-322 w charakterze pomnika techniki. W skansenie w Kościerzynie wyeksponowany jest parowóz Ok1-112. Eksponatem Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa w Jaworzynie Śląskiej jest Ok1-325. Z kolei w charakterze pomnika techniki w Żaganiu stoi Ok1-198. W Ełku jeszcze jakiś czas temu był Ok1-266, ale ten przeniesiono do Skierniewic. Drugi ełcki egzemplarz – Ok1-258 – został pocięty w niejasnych okolicznościach
Ok1, jak wspominałem, był niesamowicie udaną konstrukcją. Nic więc dziwnego że Pierwsza Fabryka Lokomotyw w Chrzanowie (późniejszy Fablok) w oparciu o ten parowóz zbudowała krajową lokomotywę. Jaką? O tym w następnym odcinku.
Na zakończenie trochę danych technicznych Ok1:
Typ: P8
Producent:
Henschel
Borsig
Schichau-Werke
Linke-Hofmann
Moc znamionowa: 626 kW
Prędkość konstrukcyjna: 100 km/h
Tender: 22D2
Ciśnienie w kotle: 12 at (1,22 MPa)
Masa pustego parowozu: 71,7 t
Masa służbowa: 78,2 t
Długość:
samego parowozu: 11,2 m
z tendrem: 18,59 m
Wysokość: 4,55 m
