Autobusy Volvo zaczęły być bardzo powszechne we Wrocławiu. Fabryka na Mydlanej dostała kolejne zamówienie – tym razem na nowy model serii 7000A.
Projekt Carrus City
To był całkowicie nowy pojazd. Nadwozie ponownie zaprojektowała fińska firma Carrus City, która w 1999 roku stała się integralną częścią szwedzkiego koncernu. Pojazd był całkowicie niskopodłogowy. Przedział silnikowy znalazł się w sekcji B. Jednostką napędową nowych autobusów był również nowy silnik. W zależności od egzemplarza motor był zblokowany z pięciobiegową skrzynią ZF lub czterobiegową przekładnią Voith.
Wnętrze 7000A i 7700A niewiele się różniło. Nieco inny był przebieg dachu i wnętrza, w późniejszej wersji 7700A (od #8136) nieco inaczej wyglądała tablica wskaźników.
Od pozostałych wyróżniał się pierwszy autobus tego typu (dostarczony jako testowy), #8046. Miał nieco inny układ siedzeń, inną tapicerkę siedzisk i inny układ kabiny kierowcy. Miał też słabszy silnik, drzwi sterowane elektrycznie i słabszy silnik od pozostałych.
Również egzemplarz #8053 odróżniał się od pozostałych. Miał inne fotele i ich układ, inne drzwi kabinowe oraz wyświetlacz.
Kłopotliwe fly-by-wire
Pewne kłopoty sprawiał system przekazywania impulsu z pedału przyspieszenia na przepustnicę drogą elektroniczną. Jako pasażer nieraz miałem wrażenie, jakby przepustnica reagowała z opóźnieniem. Inna sprawa, że przy otwartych drzwiach oprócz zablokowania kół również odcinany był przepływ impulsu z pedału przyspieszenia na przepustnicę (7700A) i kierowcy często za szybko chcieli ruszyć, a widząc że autobus nie reaguje, przyciskali nerwowo gaz, co powodowało często szarpanie przy ruszaniu. Zdarzało się również, że pedał w czasie jazdy przestawał reagować. Czasami pomagało wygaszenie i ponowne uruchomienie autobusu, ale nie zawsze to dawało efekt. Któregoś razu w takiej sytuacji, gdy zepsuło się Volvo obsługujące 406 (a to był ostatni kurs przed zjazdem do zajezdni, autobusem jechały łącznie ze mną trzy osoby), na Strachowice dowiozła mnie (i pozostałych pasażerów tam jadących) „Iskra” z Grabiszyńskiej (Ikarus 280/A #1162).
Na Grabiszyn i na Obornicką
Pierwsze Volvo 7000A weszło na stan MPK Wrocław w 2001 roku, pierwsze 7700A – trzy lata później. Autobusy rozdzielono pomiędzy dwie istniejące wówczas zajezdnie – ZEA VII Grabiszyńska i ZEA IX Obornicka. Obsługiwały linie o największym natężeniu pasażerów, zastępując starzejące się Ikarusy 280.26.
Gdy w 2008 roku zajezdnia na Grabiszyńskiej dostała 100 Cygar… Eee… Mercedesów Citaro, wszystkie Volva przebazowano na Obornicką. Ostatnie Volvo 7000A zakończyło służbę w 2020 roku, choć większość została odstawiona w latach 2018-2019. Volvo 7700A #2021 (ex #8144) jeszcze od czasu do czasu pojawia się w ruchu liniowym. Pozostałe zakończyły służbę w 2020 roku (nie licząc #8137, który spalił się w styczniu 2012 roku).
Dane techniczne
| Producent | Volvo Bus Poland |
| Typ | 7000/7700 |
| Model | 7000A (#8046-8115) 7700A (#8116-8145) |
| Silnik | Volvo D7C 250 (#8046) Volvo D7C 275 (#8047-8145) |
| Moc maksymalna | 250 KM (#8046) 275 KM (#8047-8145) |
| Skrzynia biegów | ZF 5HP592 Voith D864.3E |
| Masa całkowita | 28 t |
| Długość | 17,944 m |
| Szerokość | 2,5 m |
| Wysokość | 3,05 m (#8046-8115) 2,962 m (#8116-8145) |
| Liczba miejsc siedzących | 42 |
| Liczba miejsc ogółem | 175 |
Zobacz też
Volvo 7000A i 7700A to najliczniejsze, ale nie jedyne autobusy, które z fabryki na Mydlanej przybyły na zajezdnie przy Grabiszyńskiej i Obornickiej. Wcześniej zakład ten zbudował autobusy B10MA i B10BLE 6×2. Zapraszamy do zapoznania się z materiałami także o tych autousach.
