Dzień dobry,
Serdecznie witam Was w kolejnym dniu tego tygodnia, który obfituje w nowe publikacje na niniejszej stronie. Kalendarz tak cudownie się ułożył, że dwa dni temu pisałem o pożegnaniu węgierskich „królów szos” w Bielsku-Białej, a dzisiaj przeczytacie o pożegnaniu tychże pojazdów w nieodległym grodzie Kraka.
W październiku 1981 roku wprowadzono pierwsze egzemplarze modelu „280” na krakowskie ulice, które skierowane zostały do obsługi linii autobusowej nr „132” kursującej wówczas na trasie pomiędzy pętlami „Nowy Kleparz” a „C.A.H.I.L.”*. Łącznie z rocznika 1981 przybyło do Krakowa 60 sztuk fabrycznie nowych Ikarusów 280.26, które rozdysponowano do zajezdni „Wola Duchacka” zlokalizowanej przy ul. Walerego Sławka. W swoim 'nowym domu’, wówczas w drugim roku jego istnienia, otrzymały pięciocyfrowe nr taborowe w przedziale 24101-24160.
W latach 1981-1991 łącznie dostarczono do Krakowa 301 sztuk fabrycznie nowych autobusów Ikarus 280.26, których zestawienie dostaw wygląda następująco…:
rok 1981 -> 60,
rok 1982 -> 80,
rok 1983 -> 50,
rok 1984 -> 18,
rok 1985 -> 2,
rok 1986 -> 5,
rok 1987 -> 10,
rok 1988 -> 20,
rok 1989 -> 32,
rok 1990 -> 23,
rok 1991 -> 1
Niesamowitą ciekawostką jest fakt, iż już w 1986 roku nastąpiły pierwsze skreślenia ze stanu inwentarzowego. Cóż mogło się wydarzyć, że zaledwie 5-letnie autobusy skasowano? Domniemam, choć mogę się mylić, iż powodem tych kasacji były poważne uszkodzenia w wyniku zdarzeń drogowych… nic mądrzejszego nie przychodzi mi w tej chwili na myśl…
Zestawienie ilości wycofywanych z eksploatacji autobusów przedstawię Wam w innym materiale, ale muszę tutaj wspomnieć, iż dopiero w 1990 roku, czyli w dziewiątym roku cyklicznych dostaw fabrycznie nowych autobusów osiągnięto największą w historii ilość przegubowych Ikarusów na stanie krakowskiego MPK. Wówczas liczba ta zatrzymała się na 229 sztukach rozlokowanych we wszystkich trzech zajezdniach: „Czyżyny” /do 1998 roku/, „Bieńczyce” oraz „Wola Duchacka”. Każda z powyższych baz charakteryzowała się swoim, niepowtarzalnym systemem numeracji taboru komunikacyjnego, który ówcześnie wyglądał tak:
1. „Bieńczyce”
a. do 2000 roku: 14001-14015, 14101, 14157-14291;
b. po 2000 roku: BK002-BK015, BK157-BK291,
BK575 i BK578;
2. „Wola Duchacka”
a. do 2000 roku: 24001-24290, 24501-24602;
b. po 2000 roku: DK001-DK290, DK511-DK599;
3. „Czyżyny” /likwidacja 03.1998 r./
a. 34001-34015, 34101-34291
Ikarusy 280 przez prawie 20 lat stanowiły trzon autobusowego taboru komunikacyjnego krakowskiego MPK. Z racji dużej pojemności przedziału pasażerskiego oraz względnie dobrej wytrzymałości konstrukcji kierowano je do obsługi najbardziej obciążonych linii autobusowych jakimi były m.in.: 112, 129, 139, 159, 174 czy przyspieszona 501, a także większości linii nocnych. Na krótko przed oficjalnym zakończeniem ich eksploatacji wyjeżdżały tylko szczytowe zadania na liniach: 114, 130, 163, 172, 173 oraz 179.
W poniedziałek, 24 września 2007 roku, równo 14 lat temu, autobus o nr taborowym DK280 /ex24280, exex34280/ z rocznika 1989, od nowości przypisany do zajezdni 'Czyżyny’, od 1998 roku w „Woli Duchackiej” wyjechał w porannej zmianie na szczytowe zadanie linii nr „179” kursującej na trasie z os. Kurdwanów do Dworca Głównego żegnając się z krakowianami po 26 latach nieprzerwanej eksploatacji tego modelu autobusów. Po zjeździe do zajezdni odbyła się skromna uroczystość pożegnalna i era węgierskiego „króla szos” oficjalnie przeszła do historii królewskiego miasta Krakowa…
Na szczęście w kolekcji zabytkowych pojazdów spółki MPK Kraków mamy dwa egzemplarze Ikarusów 280.26, w tym jeden z siedleckim rodowodem, które cieszą oczy mieszkańców, turystów, a także miłośników komunikacji miejskiej regularnie kursując na trasach historycznych linii autobusowych w ramach projektu pod nazwą Krakowska Linia Muzealna
Zdjęcia do postu udostępnili mi kol. Maciej Turkowski, Piotr Tomasik, Tomasz Flaga oraz Marcin Stiasny, za co niesamowicie serdecznie chciałbym Wam z tego miejsca podziękować. Panowie, bez Waszej pomocy ten artykuł nie powstałby w takiej formie… dziękuję bardzo mocno! Ponadto tekst ten powstał na podstawie informacji odszukanych m.in. na stronach:
a. Prywatna Strona Miłośnika Komunikacji Miejskiej i Szynowej
b. kmk.krakow
Bardzo dziękuję Wam za uwagę. Mam nadzieje, że nie usnęliście w trakcie czytania powyższego materiału… a kolejne będą równie ciekawe…
Zapraszam serdecznie do śledzenia strony oraz do lektury kolejnych, mam nadzieję, równie ciekawych postów o historii komunikacji miejskiej w Polsce… i nie tylko w Polsce.
PS
* -> skrót „C.A.H.I.L” oznacza pętlę o pełnej nazwie przedstawiającej się następująco: „Centrum Administracyjne Huty im. Lenina” /skr. C.A.H.T.S./
!Tekst archiwalny opublikowany na Facebooku w dniu 24.09.2021r.!
