Wrocławska „dwójka” – inaczej w Niemczech, inaczej za PRL i inaczej dzisiaj

W dniu dzisiejszym chciałbym nakreślić kilka słów o linii tramwajowej, której dzisiejsze krańcówki są kompilacją tras przedwojennej i powojennej. Chodzi o „dwójkę”.

Historia linii

Republika Weimarska i III Rzesza

W 1927 roku, po uporządkowaniu komunikacji tramwajowej na terenie Wrocławia, linia nr 2 zaczynała na pętli Park Południowy… Ale nie na tej, którą znamy z ulicy Ślężnej, tylko tej, która jest na początku Alei Karkonoskiej, a nazywa się dzisiaj Krzyki. Jechała dzisiejszą Powstańców Śląskich, później przez Świdnicką, Szewską i Grodzką na Most Uniwersytecki, a dalej przez Drobnera, Plac św. Macieja i ulicę Chrobrego na Plac Powstańców Wielkopolskich (dzisiejszy węzeł Dworzec Nadodrze), a że wówczas nie dało się tam zawrócić – wjeżdżała do zajezdni Ołbin i tam zawracała. Jedyna znacząca zmiana w tamtym okresie to wydłużenie jej przez dzisiejszą Trzebnicką do Karłowic. Stało się to przed 1939 rokiem. A więc to była trasa zbliżona do dzisiejszej „siódemki”.

Pierwsze lata PRL-u

Po wojnie, zanim „jedynka” została przeciągnięta na Karłowice, to od Dworca Nadodrze przez Trzebnicką zaczęła tam kursować właśnie „dwójka”. Stało się to w październiku 1945 roku. Później trasy połączono i „dwójka” zniknęła ze schematów komunikacyjnych (na pewno nie było jej w 1956 roku).

Lata 80-te i 90-te

Następne dane mam dopiero z roku 1983. Wtedy „dwójka” już wróciła na schematy (niestety, nie wiem od jak dawna), ale w zupełnie innej formie. Zaczynała trasę na Biskupinie, potem przez Olszewskiego, Wróblewskiego, Skłodowskiej – Curie, Plac Grunwaldzki, Szczytnicką, koło Katedry na Wyszyńskiego, a dalej przez Plac Społeczny, Plac Dominikański na Dworzec i później w kierunku Tarnogaju. W tej formie utrzymała się co najmniej do 1997 roku.

XXI wiek

Na schematach z roku 2002 była jej obecna trasa – od Biskupina do Dworca wyglądała jak do tej pory, ale potem została wytrasowana przez Piłsudskiego i Powstańców Śląskich na Krzyki – czyli jak przed wojną.

Remont Grunwaldu – skrócenie do Katedry

W czasie gdy Plac Grunwaldzki był przebudowywany na Rondo Ronalda Reagana, a „dwójka” jeździła od Placu Dominikańskiego przez Mosty Młyńskie i Sienkiewicza pod Katedrę, na tę wersję „dwójki” wypuszczono dwa pierwsze tramwaje Skoda 16T.

Przejażdżka „dwójką”

Pętla Krzyki i zajezdnia Borek

Jadąc „dwójką” mijamy kilka miejsc wartych zobaczenia we Wrocławiu. Początek trasy ma przy Parku Południowym od jego zachodniej strony. Chwilę później mija zajezdnię Borek.

Rondo Powstańców Śląskich, Arkady i Dworzec Główny

W środku ulicy Powstańców Śląskich przejeżdżamy przez środek największego ronda w mieście – a sądząc po starych torach będących na poniemieckiej kostce, tramwaje nie zawsze jeździły środkiem. Na skrzyżowaniu z Piłsudskiego możemy zobaczyć wrocławskie Arkady, a po prawej stronie – teatr Capitol. Około 150 metrów dalej mijamy z daleka dworzec główny.

Plac Dominikański

Tramwaj skręca w ulicę Kołłątaja, przecina fosę miejską i dojeżdża do Placu Dominikańskiego. Choć na pierwszy plan wysuwa się centrum handlowe Galeria Dominikańska, to bardziej wart zobaczenia jest schowany za nią kościół pw. św. Wojciecha z ocalałą z pożogi wojennej kaplicą bł. Czesława, prowadzony przez Zakon Kaznodziejski (Dominikanów).

Plac Społeczny i Panorama Racławicka

Dalej jedziemy przez Plac Społeczny, gdzie tramwaj skręca w lewo w ul. Wyszyńskiego. Po prawej mamy gmach Kuratorium Oświaty i Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego. Z lewej – pokrytą roślinnością elewację Muzeum Narodowego. A w głębi parku po lewej – Panoramę Racławicką.

Archikatedra

Przecinając Odrę przez Most Pokoju dojeżdżamy do skrzyżowania, od którego jakieś 200 m w lewo znajduje się Archikatedra Wrocławska. Po wojnie trzeba ją było właściwie stawiać od nowa, a wykończenie trwało do końca XX wieku…

Rondo Reagana i Zoo państwa Gucwińskich

Następnie tramwaj skręca w Szczytnicką i tak dojeżdża na Rondo Reagana – jeden z dwóch wielkich węzłów przesiadkowych (drugim jest Dworzec Nadodrze). Dalej tramwaj przejeżdża ulicą Skłodowskiej-Curie na Most Zwierzyniecki, a po przecięciu Starej Odry z lewej strony mamy Halę Stulecia (dawniej Halę Ludową), zaś po prawej – najbardziej znany ogród zoologiczny w Polsce, czyli zoo prowadzone przez wiele lat przez państwa Gucwińskich. Tak, to jest ten ogród zoologiczny, gdzie kręcony był program „Z kamerą wśród zwierząt”.

Biskupin

Dalej tramwaj mija będącą po lewej nieużywaną już Zajezdnię Dąbie i tak dojeżdża w środek blokowiska, nazwanego Biskupin.

Aktualna trasa przejazdu

KRZYKI – Powstańców Śląskich – Piłsudskiego – Kołłątaja – ks. Skargi – Oławska – Plac Społeczny – Wyszyńskiego – Szczytnicka – Rondo Reagana – Skłodowskiej-Curie – Wajdy – Wróblewskiego – Olszewskiego – BISKUPIN.

Zajezdnie obsługujące linię

Linia jest obsługiwana w głównej mierze przez ZET IV Borek, będący jakieś 300 m od pętli Krzyki. Dlatego w rozkładzie znajdziemy tylko jeden kurs zjazdowy na Borek – reszta to nie oznaczone w rozkładzie zjazdy bez pasażerów z pętli Krzyki. Pojedyncze brygady wyjeżdżają także z ZET I Gaj i ZET II Ołbin. Gdy w użyciu był ZET VI Dąbie, on także obsługiwał tę linię.

Duża frekwencja

Dwójka jest jedną z najbardziej frekwencyjnych linii we Wrocławiu. W dużej mierze dlatego, że przejeżdża przez wiele atrakcyjnych miejsc lub w ich pobliżu W dni robocze jeździ co 12-15 minut, w dni wolne – co 20 minut. Spotkamy tu cały przekrój tramwajów użytkowanych przez MPK – od poczciwych „stopiątek” przez Skody na różnej maści Moderusach kończąc.

Zapraszamy do „dwójki”

Jeśli chcecie się przekonać, jak to wygląda bez opisu, tylko na własne oczy – będąc we Wrocławiu przejedźcie się koniecznie „dwójką”. Choćby na krótkim fragmencie.