Historia Transportu Publicznego
Historia Transportu Publicznego
Historia Transportu Publicznego
Historia Transportu Publicznego
Historia Transportu Publicznego
Historia Transportu Publicznego
Linia tramwajowa nr 4 we Wrocławiu ma bogatą historię, zaczynającą się jeszcze w Republice Weimarskiej. Jej trasa dziś nie ma nic wspólnego z przedwojenną. Jej krańcówki od 1950 roku się nie zmieniły (Oporów i Biskupin), zawsze też jeździła przez Most Grunwaldzki, ale zmieniała się trasa w środku – przez większość historii jeździła przez Dworzec Główny i Plac Wróblewskiego, ale w XXI wieku miała epizod przejazdu przez Rynek i Plac Dominikański.
Marcin Czech dziś przedstawi tę linię.
Dzisiaj Marcin Czech zabiera nas na trasę wrocławskiej tramwajowej „dwójki”. I nie chodzi o samą tylko historię linii, ale także – po raz pierwszy – o ciekawe miejsca, przez które przebiega trasa przejazdu. Po więcej zapraszamy do artykułu.
Wrocławska „jedynka” pojawiła się jeszcze w czasach Republiki Weimarskiej, kiedy to udało się w jakiś sposób ujednolicić mocno rozczłonkowaną sieć tramwajową w Breslau (trzech przewoźników, każdy z własnym torowiskiem i każdy z własnymi problemami i wzajemnymi pretensjami). Pierwsza wersja datowana jest na około roku 1927 i bardziej przypominała współczesną „dziesiątkę” skróconą najpierw na Szczepin, a później na Pilczyce (w tamtym rejonie było lotnisko Gądów Mały).
Historia współczesnej „jedynki” zaczyna się 22 lipca 1945, gdy tramwaje ruszyły z Biskupina do zajezdni na Słowiańskiej. Po odbudowie torowiska w ciągu ulicy Trzebnickiej została przedłużona do Karłowic (ta pętla raz się nazywa Karłowice, raz Zawalna), a po zbudowaniu torowiska w ciągu Żmigrodzkiej – na Poświętne.
Jeśli chcecie wiedzieć więcej, zapraszamy do artykułu autorstwa Marcina Czecha.