Linia 158: 60 lat zmian na warszawskich ulicach

Historia komunikacji w Warszawie, odc. 85

Dokładnie sześćdziesiąt lat temu na komunikacyjnych mapach Miasta Stołecznego pojawiła się ona, zupełnie nowa linia autobusowa oznaczona nr '158′, która połączyła rejon Przyczółka Grochowskiego ze Śródmieściem. 

Miejskie Zakłady Komunikacyjne, w treści Zarządzenia Wykonawczego nr 2/65, określiły trasę tegoż nowego połączenia oraz typ taboru jakim ma być obsługiwana. Uwaga! 8 fabrycznie nowych przegubowych autobusów Jelcz AP-02 z zajezdni R-7 „Woronicza” wyruszyło do obsługi zadań na następującej trasie… 
EMILII PLATER (ŚWIĘTOKRZYSKA) – Emilii Plater – Aleje Jerozolimskie – most i aleja ks. J. Poniatowskiego – aleja J. Waszyngtona – Grenadierów – Ostrobramska – ZAMIENIECKA 

Tuż przed Bożym Narodzeniem A.D. 1970 warszawskie MZK ugięło się pod postulatami pasażerów i skorygowało trasę na odcinku pomiędzy al. J. Waszyngtona a ul. Ostrobramską. Autobusy zostały skierowane, dwukierunkowo (!!!), na ciąg ulic Kinowa – Rozłucka – Turbinowa – Spalinowa. Wyobrażacie sobie współcześnie by na tym odcinku autobusy kursowały w obydwóch kierunkach jazdy? Ja tego nie widzę… 

Pod koniec lipca 1974 roku odrobinę zmieniono przebieg trasy przy pętli 'Zamieniecka’ z uwagi na otwarcie nowej ulicy Ostrobramskiej. W drodze powrotnej do Śródmieścia autobusy linii '158′ musiały wykonać tzw. kryterium uliczne ulicami Zamieniecką, Znicza oraz Łukiską by wrócić do ul. Ostrobramskiej. Spowodowane było to kompletnie nowym układem drogowym skrzyżowania ulic Ostrobramskiej i Zamienieckiej. Korekta ta wynikała także z likwidacji linii okresowej o nr '358′, która kursowała na podobnej trasie co nasza dzisiejsza jubilatka. Obydwie tworzyły tzw. 'rodzinę linii’, co w czasach MZK i wczesnego ZTMu było dość popularne w stolicy. 

Pod koniec października 1975 roku wycofano autobusy '158′ z odcinka ulic Spalinowej oraz Turbinowej w kierunku centrum miasta z powodu coraz większych utrudnień komunikacyjnych (m.in. wąskie ulice, zaparkowane pojazdy prywatne itd.) i skierowano je bezpośrednio z ul. Ostrobramskiej w ul. Kinową. Co jest ciekawe, ten stan trwa po dziś dzień… 

Po zakończeniu budowy Dworca Centralnego, wraz z systemem przejść podziemnych oraz nową pętlą autobusową na poziomie -1, autobusy linii na stałe już kończyły swoją trasę przy Dw. Śródmieście, mniej więcej w okolicach dzisiejszego przystanku końcowego dla linii '117′ i '507′. Boże Narodzenie A.D. 1979 roku przyniosło otwarcie do eksploatacji pętli na końcu ul. Łukowskiej nazwanej „Os. Ostrobramska” (obecnie 'Witolin’). Rzecz jasna, wówczas ul. Rodziewiczówny czy Jubilerskiej próżno było szukać na mapach… a obecnego białego budynku mieszkalnego, przy samej pętli, nie było nawet w planach… a oto dokładny przebieg trasy obowiązującej od 1979 roku: 
DWORZEC CENTRALNY (DWORZEC ŚRÓDMIEŚCIE) – Emilii Plater – Aleje Jerozolimskie – most i aleja ks. J. Poniatowskiego – aleja J. Waszyngtona – Kinowa – Rozłucka – Turbinowa – Spalinowa – Grenadierów – Ostrobramska (powrót: Ostrobramska – Kinowa) – Zamieniecka – Łukowska – WITOLIN (wtedy: OS. OSTROBRAMSKA). 

Do 1990 roku, gdy ostatecznie zmieniono układ przystanków autobusowych przy Dw. Centralnym, kraniec w tym rejonie zmieniał się aż trzykrotnie, bowiem w 1987 roku przeniesiono go na ul. Emilli Plater (na wysokości ul. Złotej). W tym samym roku autobusy komunikacji miejskiej, w tym także '158′, znów zawitały na jezdnie wewnętrzne Pałacu Kultury i Nauki, gdzie zlokalizowany był kraniec dla nich… aż z początkiem grudnia 1990 roku autobusy ponownie kończyły swą trasę na wysokości Dw. Śródmieście. Był to ostateczny koniec istnienia pętli autobusowej w ciągu południowej jezdni Pałacu Kultury i Nauki. Podobne zmiany miały jeszcze miejsce w 1995 r. i 2008 r. Czemu miało to służyć? Ciężko jednoznacznie odpowiedzieć… 

Z końcem wakacji roku 2008 roku trasa linii została przedłużona aż do centrum handlowego 'Reduta’, bowiem pojawiały się postulaty o połączenie komunikacyjne obydwóch dużych galerii handlowych ze ścisłym centrum Warszawy… nowa trasa linii przedstawiała się następująco: 
CH REDUTA – Opaczewska – Mszczonowska – Aleje Jerozolimskie – J. U. Niemcewicza – Grójecka – plac Zawiszy (powrót: plac Zawiszy – Aleje Jerozolimskie – Opaczewska – CH REDUTA) – Aleje Jerozolimskie – most i aleja ks. J. Poniatowskiego – aleja J. Waszyngtona – Kinowa – Rozłucka – Turbinowa – Spalinowa – Grenadierów – Ostrobramska (powrót: Ostrobramska – Kinowa) – Zamieniecka – Łukowska – WITOLIN

Od tamtej pory, pomijając drobne zmiany wskutek remontów czy ograniczeń w ruchu pociągów między Ursusem a Warszawą, trasa naszej jubilatki nie ulegała zmianie. Na linii, w ciągu całej jej historii, mogliśmy spotkać autobusy z zajezdni MZK „Woronicza”, „Kleszczowa” oraz „Ostrobramska”, a także przez jakiś czas autobusy prywatnej firmy „Mobilis”. Obecnie, w rozkładzie dnia powszedniego, sobót oraz świąt, na linii powinni jeździć autobusy elektryczne z zajezdni „Ostrobramska” (w soboty i święta dodatkowo z zajezdni „Woronicza” za sprawą łączeń z linią '182′). 

Czy macie jakieś wspomnienia związane ze „sto pięćdziesiątką ósemką”? Jeśli tak, to zapraszam serdecznie do podzielenia się nimi z Nami w komentarzach. 

O autorze

Założyciel strony. Od dziecka pasjonat historii autobusów, tramwajów, trolejbusów i kolei. W latach 2010-2015 kierowca autobusu w Warszawie, od 2016 roku dyspozytor. Fan polskiej motoryzacji, szczególnie autobusów. Posiadacz kolekcji przedmiotów związanych z historią komunikacji miejskiej, PKS i nie tylko...