Michał Pietrow* dla „Historii Transportu Publicznego”…
Początki przedsiębiorstwa
Historia marki De Simon to przykład rodzinnego przedsiębiorstwa, które przez niemal cały XX wiek należało do grona najważniejszych włoskich producentów autobusów. Firma De Simon Group S.p.A. została założona w 1925 roku w miejscowości Osoppo, w regionie Friuli-Wenecja Julijska, przez Giovanniego De Simona. Początkowo zakład zajmował się budową autobusów z drewnianymi nadwoziami, przeznaczonych głównie dla lokalnych przedsiębiorstw komunikacyjnych. Z czasem przedsiębiorstwo zaczęło rozwijać swoje konstrukcje, przechodząc na nowoczesne stalowe nadwozia i współpracując z producentami podwozi, takimi jak Fiat, OM, Lancia czy Alfa Romeo.
Lata 60. i 70. – dalszy rozwój na włoskim rynku
W latach sześćdziesiątych De Simon zdobył silną pozycję na włoskim rynku autobusowym. Przedsiębiorstwo rozpoczęło produkcję pojazdów opartych na podwoziach ciężarowych Fiata, dostarczając ponad tysiąc autobusów włoskim przewoźnikom miejskim. Rozwój firmy został jednak poważnie zagrożony w 1976 roku, gdy trzęsienie ziemi we Friuli zniszczyło znaczną część infrastruktury przemysłowej regionu, w tym zakłady De Simon w Osoppo. Dzięki determinacji rodziny właścicieli fabrykę udało się odbudować w ciągu dwóch lat. Nowy zakład zajmował powierzchnię około 70 tysięcy metrów kwadratowych i dysponował własną infrastrukturą badawczo-testową.
Konsorcjum z „Breda Costruzioni Ferroviarie”
Kolejnym ważnym etapem w historii przedsiębiorstwa było utworzenie w 1978 roku konsorcjum Inbus wraz z firmą Breda Costruzioni Ferroviarie. Projekt ten pozwolił De Simonowi znacząco zwiększyć produkcję i zdobyć znaczną część włoskiego rynku autobusów. W szczytowym okresie działalności autobusy Inbus odpowiadały za około 30 procent sprzedaży nowych autobusów we Włoszech, a przez cały okres funkcjonowania konsorcjum wyprodukowano około sześciu tysięcy pojazdów.
Po rozwiązaniu Inbus w 1990 roku De Simon kontynuował samodzielną działalność, współpracując między innymi z Iveco oraz Renault. Producent wyróżniał się wówczas stosowaniem konstrukcji ze stali nierdzewnej, zapewniającej większą trwałość i odporność na korozję. W latach dziewięćdziesiątych firma skupiła się przede wszystkim na produkcji autobusów międzymiastowych i turystycznych, budowanych na podwoziach europejskich producentów, takich jak Scania oraz Mercedes-Benz.
Model Millemiglia
Jedną z ostatnich dużych rodzin autobusów opracowanych przez De Simona była seria Millemiglia. Nazwa nawiązywała do słynnego włoskiego wyścigu drogowego Mille Miglia i miała podkreślać związek marki z włoską tradycją motoryzacyjną. Autobusy tej serii powstały z myślą o przewozach regionalnych oraz międzymiastowych, gdzie wymagane były pojazdy bardziej uniwersalne niż klasyczne autokary turystyczne.
Najbardziej charakterystycznym dla polskich miłośników komunikacji przedstawicielem tej rodziny jest De Simon Millemiglia 10. Jest to autobus o długości około 10 metrów, przeznaczony przede wszystkim do obsługi linii lokalnych i regionalnych. Dzięki kompaktowym wymiarom dobrze sprawdza się na trasach o mniejszym natężeniu ruchu, w miejscowościach o węższych drogach oraz na połączeniach, na których większy autobus dwunastometrowy byłby mniej ekonomiczny. Konstrukcja wyróżnia się solidnym wykonaniem, stalowym nadwoziem oraz komfortowym wnętrzem, typowym dla włoskich autobusów z przełomu lat dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych.
Inne wersje modelu Millemiglia
Oprócz wersji 10-metrowej producent oferował także większy model Millemiglia 12, podwyższoną odmianę Millemiglia 12 H oraz turystyczną wersję Millemiglia Zefiro, dostępną również jako autobus odkryty, przeznaczony do obsługi tras turystycznych.
Mimo, że De Simon był cenionym producentem we Włoszech, jego autobusy nigdy nie zdobyły większej popularności w Polsce. Jednym z wyjątków było Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w Biłgoraju, które jako jedyny przewoźnik w kraju zdecydowało się na zakup używanych autobusów De Simon Millemiglia 10 HD. Pojazdy te nie były fabrycznie nowe – wcześniej eksploatowano je we Włoszech, w rejonie Udine, gdzie służyły w barwach przedsiębiorstwa SAF (Società Autoservizi Friulani), które w 2020 roku zostało przejęte przez grupę Arriva. Po zakończeniu eksploatacji i zastąpieniu ich nową partią autobusów Iveco Crossway 10.8 LE Line pojazdy sprowadzono do Polski, gdzie ich nabywcą został biłgorajski PKS.
Dostarczeniem autobusów zajęła się firma Konkretbus z Kocudzy Drugiej, specjalizująca się w imporcie oraz sprzedaży używanych autobusów z Włoch. Decyzja PKS Biłgoraj była dość nietypowa, ponieważ polscy przewoźnicy znacznie częściej wybierali popularniejsze konstrukcje niemieckie, takie jak Mercedes-Benz czy Setra, a także autobusy marek Irisbus i Iveco. Włoskie Millemiglia wyróżniały się jednak na tle konkurencji charakterystyczną stylistyką, stosunkowo solidną konstrukcją oraz rzadko spotykanymi w Polsce rozwiązaniami technicznymi.
Autobusy De Simon Millemiglia 10 HD w barwach PKS Biłgoraj stały się ciekawym epizodem w historii polskiego transportu regionalnego. Są przykładem pojazdów, które po wielu latach eksploatacji na włoskich drogach otrzymały drugie życie na Lubelszczyźnie, reprezentując ostatni okres działalności jednej z najbardziej interesujących włoskich firm produkujących autobusy.
*Autor tekstu jest naszym współpracownikiem, ekspertem od nietypowych oraz rzadkich autobusów miejskich oraz lokalnych.
